[ETD] Episode1 : The King's eye // HYMAN

posted on 12 Jan 2014 21:23 by wearewailing

 

 

.

.

.

.

มีคำสั่งจากนายเหนือหัวให้เขาไปค้นหาชิ้นส่วนของอะโพลอนซึ่งฝังอยู่ในตัวปีศาจโคลนและนำกลับไปมอบให้

เป็นอีกหนึ่งภารกิจน่าหนักใจสำหรับปีศาจที่ชอบหมกตัวอยู่ตามตรอกมืดและสุสานเพื่อแอบลักลอบชักจูงจิตใจมนุษย์อย่างเขาอยู่

ไฮมานยืดตัวบิดขี้เกียจและสะบัดหางสองสามทีเพื่อพยายามจะกระตุ้นตัวเองให้ลุกขึ้นจากขอนไม้ผุในสุสานแล้วไปทำภารกิจเสียที

ที่เขารู้เกี่ยวกับปีศาจโคลนก็มีแค่...มันอาศัยอยู่ตามหนองน้ำ ชอบจับมนุษย์กิน และมีจุดอ่อนคือไฟ

ไฮมานกางปีกออกช้าๆ คว้าเอาท่อนไม้แถวนั้นพร้อมกล่องไม้ขีดไฟเก่าๆแนบที่เอวไปด้วย กระพือปีกอีกสองสามทีให้หายเมื่อย

ก่อนจะทะยานขึ้นฟ้า และกลืนหายไปในราตรี

.

.

.

 

 

บริเวณอับชื้นในโลกมนุษย์ อืม...

สายลมและสัญชาตญาณการดมกลิ่น ประกอบกับข้อมูลที่มีอยู่ พาเขาบินมาทางเหนือ เขาเริ่มเห็นป่าทึบ โอบล้อมด้วยภูเขาสีดำทะมึน เป็นเวลากลางคืน เขาจึงไม่เห็นอะไรนอกจากป่า ป่าเต็มไปหมด แสงจันทร์ถูกเมฆบดบังพอดี บางทีแถวนี้อาจจะมีหนองน้ำ ไม่ก็บึงอยู่ ขอที่ไหนก็ได้ ที่มีโคลน

ไฮมานสะบัดปีกขนาดใหญ่นั่นอีกหน แล้วร่อนลงบนกิ่งไม้ใหญ่ของต้นจูนิเปอร์ในป่าแห่งนั้น

จมูกของปีศาจฟุดฟิดดมกลิ่น...

เขาได้กลิ่นของสาหร่าย กลิ่นของน้ำ และกลิ่นของโคลน...

แสดงว่าทะเลสาบอยู่ไม่ไกลนี้เอง ว่าแล้วก็กางปีกร่อนไปตามกิ่งไม้อีก หางและปีกปีศาจพันเกี่ยวเปลือกไม้แข็งขรุขระ กรงเล็บและอุ้งเท้าคืบคลานไปตามแขนงกิ่ง เสียดสีกับใบไม้แห้ง เกิดเป็นเสียงน่าขนลุกในป่าใหญ่

เจ้าปีศาจคืบคลานไปในความมืด  ใบหูแบบสัตว์เดรัจฉานกระดิกไปมา ร่างนั้นชะงักนิดเมื่อกระโจนข้ามต้นไม้ใหญ่ เขาหยุดอยู่ตรงนั้นนาน เพราะเหมือนได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากต้นไม้

เสียงเหมือนอุ้งเท้าก้าวทึบๆ และเสียงแฉะๆ

ไฮมานกางเขี้ยวกางเล็บ ยืดตัวขึ้น อะไรบางอย่างบอกเขาว่ามันไม่ใช่สัตว์ธรรมดา จากการฟังเสียง ขนาด ลักษณะการเดินย่ำ และเสียงแฉะๆที่ดังต่อเนื่องอย่างผิดสังเกต...

กรงเล็บปีศาจหงิกงอ ไอควันสีดำลอยออกมาจางๆ เขาก้าวไปที่อีกกิ่งหนึ่งเห็นโพรงไม้ใหญ่

สวบ...

เสียงใบไม้กรอบแกรบดังมา ไฮมานตวัดมือไปเบื้องหน้า ก่อนจะตามด้วยเสียงกร๊อบ.... เจ้าของเสียงนั่นแน่นิ่งไปทันที

ไฮมานรีบกระโดดไปดูที่กิ่งไม้นั้น ฝ่าความมืด พบซากหมาไม้ตัวใหญ่ตัวหนึ่งนอนตายในสภาพร่างกายบิดเบี้ยวท่าทางน่าขนลุก อุ้งเท้าของมันแฉะไปด้วยโคลน

“อะไรกัน...ไม่น่าเป็นไปได้”

ไฮมานยืดตัวขึ้นอีก พบว่าเสียงนั้นหายไปแล้ว

แต่ขณะที่เขากำลังจะหันหลังกลับไปอีกทางนั้นเอง

สวบ!!!

เสียงอีกเสียงดังขึ้น ก่อนตามด้วยความเจ็บปวด เขาถูกตะปบพลัดตกจากกิ่งไม้โดยไม่ทันได้กางปีกก็ถึงพื้น....ใช่ เพราะไม้มันเตี้ยมาก ร่างเงาตะคุ่มๆขนาดใหญ่นั่น ร้องคำรามจากกิ่งไม้เตี้ย

ไฮมานรีบสะบัดตัวขึ้น แล้วกางปีกกระโดนบินหนี บริเวณที่ถูกเจ้าสัตว์ร้ายนั่นปะทะมีแต่คราบโคลนเหนียว นี่แสดงว่าเขาอาจมาถูกที่แล้ว

“ให้ตายเถอะ ข้าไม่ใช่มนุษย์เสียหน่อย...” เขาแค่สงสัย ว่าทำไมมันได้กลิ่นเขาเร็วนัก

แต่เมื่อเขาก้าวถอยหลังไปอีกเพื่อตั้งหลัก ก็พบว่าอุ้งเท้าตนเองจมอยู่ในโคลนชื้นเสียแล้ว

เขาก้าวเข้ามาในอาณาเขตของมันโดยไม่รู้ตัวเลยเชียว... กลิ่นโคลนเหม็นเน่านี่คงช่วยพรางมันได้มากจริงๆ

ไฮมานสะบัดมือผ่านหน้าตัวเอง แล้วต้นไม้ใหญ่เมื่อครู่นี้ก็โค่นลงทันที แสงจันทร์ลอดลงมา เผยให้เห็นพื้นผิวมันเลื่อมของบ่อโคลนได้ถนัดตายยิ่งขึ้น

เงาตะคุ่มๆผุดลุดขึ้นมาจากบ่อโคลน ไฮมานยิ้มแสยะ เขาแค่เผามัน แล้วชิงเอาชิ้นส่วนของอะโพลอน...

เขาหยิบเอาท่อนไม้ที่เตรียมไว้ออกมาช้าๆ พร้อมกับกล่องไม้ขีดไฟ ค่อยๆจุดมันในความมืด....

จนไฟดวงแรกจุดติด สว่างวูบ

เงาตะคุ่มๆที่เห็นอยู่ไกลๆนั้น ก็พุ่งตรงมายังเขาทันที

“!!!” เขารีบกางปีกเพื่อจะบินหลบ แต่ช้าไปเพราะพื้นที่เป็นโคลน เขาถูกเจ้าปีศาจโสโครกนั่นตะปบเอาอีกครั้ง คราวนี้ถึงกับล้มกลิ้งเพราะไม่ทันตั้งตัว

ให้ตาย เป็นถึงปีศาจของลูซิเฟอร์ ดันต้องมาอยู่ในสภาพนี้ น่าอับอายจริงๆ...

ไฮมานได้แต่สบถในใจ เขาใช้ “พลัง” ดันตัวเองขึ้นจากโคลน สะบัดมืออีกครั้ง ยันเอาเจ้าปีศาจนั้นออกไปไกล เสียงมันชนต้นไม้ดังครืน เขาปาดโคลนออกจากเรือนผมยาวๆของตนเองอย่างขยะแขยง

แย่ล่ะ แล้วท่อนไม้กับไม้ขีดไฟนั่นหายไปไหนซะแล้วนี่....

เจ้าปีศาจเริ่มตั้งตัวได้ มันสะบัดหัวไปมาไล่ความมึน และจ้องมองมาทางเขาอีกครั้ง

มันเริ่มวิ่ง

“โธ่เว้ย…” ไฮมานสบถเบา ก่อนสูดหายใจลึกๆ วาดมืดไปบนอากาศอีกครั้ง

เขาใช้พลัง ดึงแยกเอาท่อนไม้และกล่องไม้ขีดขึ้นมาจากโคลน

พลังของเขาคือการควบคุมแรงโน้มถ่วง บางทีธาตุเหล็กในดินโคลนเหล่านี้อาจอำนวยให้เขาทำได้ง่ายดายมากขึ้น แม่เหล็กมีผลต่อเหล็ก เช่นเดียวกับที่แรงโน้มถ่วงมีผลต่อสรรพสิ่ง และแรงโน้มถ่วงก็เกิดขึ้นด้วยสนามแม่เหล็ก

ไฟถูกจุดขึ้นท่ามกลางความมืดอีกครั้ง มันพุ่งเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็วไม่ต่างจากทีแรก

ด้วยท่อนไม้ที่ติดไฟลุกโหมราวกับชุ่มน้ำมัน เขาฟาดมันที่กลางแสกหน้า ก่อนที่มันจะเข้าถึงตัวเขาพอดิบพอดี

 

 

 

ไฮมานบิดขี้เกียจอีกครั้งเบื้องหน้าซากที่ถูกเผาไฟจนไหม้ของปีศาจโคลน เขาไม่ได้มีบาปประจำตัวเป็นเกียจคร้านแท้ๆ แต่ทำไมการออกแรงถึงเป็นอะไรที่ทำให้เหนื่อยได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้

ทีนี้ก็เหลือแค่ตามหาชิ้นส่วนของอะโพลอน...คงจะอยู่ในซากมันนี่แหละ

ไฮมานหยิบเอามีดสั้นแบบมนุษย์ออกมาจากเอว ถึงกับต้องใช้ พลังแรงโน้มถ่วง ในการเพิ่มแรงกดให้มีดจะได้ผ่าลงไปในตัวมันได้ง่ายๆ

อืม แล้วเขาก็พบมันแล้วแฮะ

เขาหยิบเอาลูกกลมๆสีอ่อนออกมาจากคราบเหนียวโชกเลือดของปีศาจโคลน มองดูพินิจมัน และยกขึ้นส่องกับแสงจันทร์....

 

นี่มัน.....

 

........ลูกกะตา???

.

.

.

.

 
 
 
 
 
Tags: etd 2 Comments

Comment

Comment:

Tweet

ตัวละครของคุณผ่าน Episode I : The King's eye แล้วครับ

#2 By EETD on 2014-01-13 01:45

ลูกกะตา!
ลุ้นตอนที่พยายามจุดไฟมากเลยคะ

#1 By ... on 2014-01-12 21:47